ملامتش نمىكرد . از درد شكوه نمىنمود ، مگر آن گاه كه بهبود يافته بود . اگر كارى را مىكرد ، مىگفت و اگر نمىكرد ، نمىگفت . اگر در سخن مغلوب مىشد ، در خاموشى مغلوب نمىشد . همواره به شنيدن حريصتر بود تا به گفتن . هرگاه دو كار براى او پيش مىآمد مىنگريست كه كدام يك از آن دو به هواى نفس نزديكتر است تا خلاف آن كند . بر شما باد به اين خويها ، آنها را فرا گيريد و در فراگرفتنشان با يكديگر رقابت نماييد . اگر نتوانستيد به همهء آنها برسيد ، بر گرفتن اندك بهتر از ترككردن همه است .
< فهرس الموضوعات > 282 < / فهرس الموضوعات > 282 و فرمود ( ع ) : اگر خداوند ، به سبب نافرمانيش ، مردم را بيم نمىداد باز هم فرمانبرداريش واجب بود تا سپاس نعمتش را بگزاريم .
< فهرس الموضوعات > 283 < / فهرس الموضوعات > 283 در تعزيت به اشعث بن قيس كه پسرش مرده بود چنين فرمود : اى اشعث ، اگر بر پسرت اندوهگين هستى ، سزاوارى ، زيرا جگر گوشهء توست . اگر صبر كنى ، خداوند به هر مصيبتى پاداشى دهد . اى اشعث ، اگر در اين مصيبت صبر كنى ، تقدير خداوند بر تو رفته است و تو را مزدى است و اگر بيتابى كنى ، تقدير خداوند بر تو رفته و تو گناهكارى . اى اشعث ، پسر تو شادمانت مىداشت ، پس براى تو بلا و آزمايش بود اكنون تو را محزون داشته و آن ثواب است و رحمت .

945