قرآن بر پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) نازل شده و اموال را به چهار قسمت كرده است : يكى داراييهاى مسلمانان كه پس از آنها به ميان وارثانشان ، به گونه اى كه مقرر شده ، تقسيم مىشود . دو ديگر ، فيىء يا غنايم جنگى است كه به مستحقانش داده شود و سوم ، خمس كه خداوند تقسيم آن را طريقه اى معين كرده و چهارم ، صدقات كه آنها را هم جايى مقرر است . زيورهاى كعبه در آن روزها هم بود ولى پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) آنها را به حال خود گذاشت ، نه اين كه تقسيم آنها را فراموش كرده باشد يا آنكه مكان آنها را ندانسته باشد . آنها را در همان جاى قرار ده كه خداوند و رسولش قرار داده بودند .
عمر گفت : اگر تو نبودى ما رسوا مىشديم و زيورهاى كعبه را به حال خود رها كرد .
< فهرس الموضوعات > 263 < / فهرس الموضوعات > 263 گويند دو مرد را نزد او آوردند كه از مال خدا دزدى كرده بودند . يكى از آن دو ، برده اى بود از آن بيت المال مسلمانان و ديگرى ، برده اى بود از آن يكى از مردم . فرمود : آن كه از بيت المال است ، حدى بر او نيست ، زيرا برخى از مال خدا را برخى از مال خدا خورده است . اما ديگرى را بايد حد زد . و دستش را بريد .
< فهرس الموضوعات > 264 < / فهرس الموضوعات > 264 و فرمود ( ع ) : اگر پاهاى من در اين لغزشگاه استوار بماند ، چيزهايى را تغيير دهم .
< فهرس الموضوعات > 265 < / فهرس الموضوعات > 265 و فرمود ( ع ) : به يقين بدانيد ، كه خداى تعالى براى بندهء خود ، جز آنكه در قرآن

935