نام کتاب : نهج البلاغة ( فارسي ) نویسنده : خطب الإمام علي ( ع ) جلد : 1 صفحه : 895
< فهرس الموضوعات > 199 < / فهرس الموضوعات > 199 و فرمود ( ع ) : هر كه حساب نفس خود كند ، سود برد و هر كه بينا گردد ، بفهمد و هر كه بفهمد ، به دانش رسد . < فهرس الموضوعات > 200 < / فهرس الموضوعات > 200 و فرمود ( ع ) : دنيا پس از كژتابيهايش به ما روى خواهد كرد و مهربان خواهد شد . چونان ماده شتر بدخويى كه به بچهء خود مهربان شود . [ سپس اين آيه برخواند : ] « و ما بر آن هستيم كه مستضعفان روى زمين را نعمت دهيم و آنان را پيشوايان سازيم و وارثان گردانيم . » [1] < فهرس الموضوعات > 201 < / فهرس الموضوعات > 201 و فرمود ( ع ) : از خداى بترسيد ، چونان كسى كه دامن بر كمر زده و خود را مجرد از علايق ساخته و كوشيده و چالاكى به خرج داده است و در مهلتى كه داشته از پاى ننشسته و ترسان روى به راه آورده و نگريسته است به مقصدى كه به سوى آن روان است و به آنجا كه جايگاه بازگشت اوست . < فهرس الموضوعات > 202 < / فهرس الموضوعات > 202 و فرمود ( ع ) : سخاوتمندى ، پاسدار آبروهاست و بردبارى ، دهانبند بىخرد و عفو ، زكات پيروزى . دورى كردن از كسى كه با تو بىوفايى كند ، پاداش توست . مشورت كردن ، عين ره يافتن است . هر كه تنها به رأى و تدبير خويش بسنده كند ، خود را به مخاطره افكنده . شكيبايى ، دور كنندهء سختيهاى روزگار است . بىتابى كردن از ياوران روزگار است بر آزار آدمى . شريفترين بىنيازيها ترك آرزوهاست . چه بسا عقلها كه گرفتار هوا و هوساند . تجربه اندوزى نشان پيروزى است . دوستى با مردم ، خود ، گونه اى خويشاوندى است . بر مردم رنجيده و ملول ايمن مباش .