< فهرس الموضوعات > 136 < / فهرس الموضوعات > 136 و فرمود ( ع ) : شكيبايى به قدر مصيبت نازل مىشود ، هر كس كه به هنگام مصيبت بر زانو زند ، پاداشش از ميان مىرود .
< فهرس الموضوعات > 137 < / فهرس الموضوعات > 137 و فرمود ( ع ) : چه بسيار روزه دارى كه از روزه اش جز گرسنگى و تشنگى بهره اى نبرد و چه بسا ، نمازگزارى كه از نمازش جز بيدارى و رنج نصيبى حاصل نكند . خوشا خوابيدن زيركان و خوشا روزه گشادن ايشان .
< فهرس الموضوعات > 138 < / فهرس الموضوعات > 138 و فرمود ( ع ) : ايمان خود را با صدقه نگه داريد و داراييهاى خود را با دادن زكات حفظ كنيد و امواج بلا را با دعا برانيد .
< فهرس الموضوعات > 139 < / فهرس الموضوعات > 139 سخنى از آن حضرت ( ع ) به كميل بن زياد نخعى [1] . كميل بن زياد گويد : امير مؤمنان ، على بن ابى طالب ، دست مرا گرفت و از شهر بيرون برد . چون به صحرا رسيدم آه بلندى كشيد و فرمود : اى كميل ، دلها چونان ظرفهايند و بهترين آنها نگهدارنده ترين آنهاست . پس ، هر چه مىگويم به خاطر بسپار . مردم سه دسته‌اند ، عالمى ربّانى و آموزنده اى كه در

[1] . كميل بن زياد ، از اصحاب خاص امير المؤمنين بود . دعاى كميل را او از آن حضرت روايت كرده . كميل سالها بعد از على ( ع ) زنده بود و در سال 82 هجرى به فرمان حجاج بن يوسف كشته شد .

865