< فهرس الموضوعات > 127 < / فهرس الموضوعات > 127 و فرمود ( ع ) : خداوند را ملكى است كه در هر روز ندا در مىدهد كه بزاييد براى مردن و گرد آوريد براى فنا شدن و بسازيد براى ويران گشتن .
< فهرس الموضوعات > 128 < / فهرس الموضوعات > 128 و فرمود ( ع ) : دنيا سرايى است گذرگاه ، نه سرايى كه در آن قرار توان يافت . مردم در دنيا دو گروهند . آنكه ، خود را فروخت و به تباهى افكند و آنكه ، خود را خريد و آزاد كرد .
< فهرس الموضوعات > 129 < / فهرس الموضوعات > 129 و فرمود ( ع ) : دوست را دوست نتوان گفت ، مگر آن گاه ، كه در سه جاى آبروى دوست خود نگه دارد . يكجا به هنگامى كه به بلايى گرفتار شود و يكى در هنگامى كه حاضر نباشد و يكى بعد از مرگش .
< فهرس الموضوعات > 130 < / فهرس الموضوعات > 130 و فرمود ( ع ) : هر كه را چهار چيز بدهند ، از چهار چيز محروم نماند . كسى را كه توفيق دعا دهند از اجابت محروم نماند و كسى را كه توفيق توبه دهند از پذيرفته شدن توبه محروم نماند و كسى را كه توفيق استغفار دهند از آمرزش محروم نماند و كسى را كه توفيق سپاسگزارى دهند از زيادت نعمت محروم نماند . گواه اين دو در كتاب خداى عزّ و جلّ است : در باب دعا گويد : « مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم » [1] و در باب استغفار گويد : « هر كه كار ناپسندى كند يا به خود ستم روا دارد ، آن گاه از خدا آمرزش خواهد ، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت . » [2] و در باب شكر گويد : « اگر مرا سپاس گوييد بر نعمت شما مىافزايم » [3] و در باب توبه گويد : « جز اين نيست كه توبه از آن كسانى است كه به نادانى مرتكب كارى زشت مىشوند و زود توبه مىكنند خدا توبهء اينان را مىپذيرد و خدا دانا و حكيم است . » [4]

[1] . سورهء 40 ، آيهء 60 .
[2] . سورهء 4 ، آيهء 110 .
[3] . سورهء 14 ، آيهء 7 .
[4] . سورهء 4 ، آيهء 17 .

861