نام کتاب : نهج البلاغة ( فارسي ) نویسنده : خطب الإمام علي ( ع ) جلد : 1 صفحه : 847
< فهرس الموضوعات > 106 < / فهرس الموضوعات > 106 و فرمود ( ع ) : ما همانند آن پشتى ميانى ، حد وسط هستيم ، كه هر كه نرسيده بايد خود را برساند و هر كه از ما در گذرد ، بايد كه به ما باز گردد . < فهرس الموضوعات > 107 < / فهرس الموضوعات > 107 و فرمود ( ع ) : فرمان خدا را بر پاى ندارد مگر آنكه ، در اجراى حق مدارا نكند و در برابر باطل فروتنى ننمايد و از پى مطامع خود نرود . < فهرس الموضوعات > 108 < / فهرس الموضوعات > 108 هنگامى كه سهل بن حنيف انصارى ، كه يكى از دوستان امام ( ع ) بود ، پس از آنكه با او از صفين بازگشت ، در كوفه وفات كرد ، در بارهء او فرمود : اگر كوهى هم مرا دوست بدارد ، فرو ريزد . معنى اين سخن اين است كه رنج و محنت بر او سخت مىگيرد و مصيبتها به سوى او بشتابند و اين جفا نرود مگر با پرهيزگاران و نيكان و برگزيدگان و اين شبيه است به اين سخن حضرت كه فرمود : هر كس كه ما اهل بيت را به دوستى گيرد ، بايد جامهء درويشى را بر تن بپذيرد . اين عبارت را به گونهء ديگر هم تأويل كردهاند كه در اينجا جاى ذكر آن نيست .
847
نام کتاب : نهج البلاغة ( فارسي ) نویسنده : خطب الإمام علي ( ع ) جلد : 1 صفحه : 847