< فهرس الموضوعات > 102 < / فهرس الموضوعات > 102 و فرمود ( ع ) : خداوند بر شما اعمالى واجب داشته ، آنها را ضايع مگذاريد و برايتان حدودى معين كرده ، از آن حدود تجاوز مكنيد . شما را از چيزهايى نهى كرده ، حرمت آن مشكنيد و چيزهايى است كه در بارهء آنها سكوت كرده ، نه آنكه فراموش كرده باشد ، در آنها خود را به رنج ميفكنيد .
< فهرس الموضوعات > 103 < / فهرس الموضوعات > 103 و فرمود ( ع ) : مردم ، هيچيك ، از امور دينى را براى بهبود امور دنيوى ترك نكنند جز آنكه ، خداوند برايشان وضعى پيش آورد كه زيانش بيش از سودش باشد .
< فهرس الموضوعات > 104 < / فهرس الموضوعات > 104 و فرمود ( ع ) : چه بسا عالمى را كه جهلش از پاى در آورد و حال آنكه ، علمش با او بود و سودش نكرد .
< فهرس الموضوعات > 105 < / فهرس الموضوعات > 105 و فرمود ( ع ) : به رگ دل انسان ، پاره گوشتى آويخته است كه از شگفتترين چيزهاست و آن قلب اوست كه در آن مايه هايى از حكمت است و مايه هايى ضد آن و خلاف آن . هرگاه اميدوارى به او روى آورد ، آزمندى خوارش مىسازد و اگر آزمندى به او روى نهد حرص تباهش كند و اگر نوميدى بر آن دست يابد ، تأسف او را بكشد و اگر خشم بر او مسلط شود ، كينه توزيش شدت گيرد و اگر خشنودى و رضا سبب سعادتش شود ، خويشتنداريش را از دست بدهد و اگر وحشت گريبانش را بگيرد ، حذر از كار به خود مشغولش دارد و اگر امن و آسايش نصيبش شود ، غرور و غفلتش بربايد . اگر مالى بدستش افتد ، بىنيازى به سركشيش وادارد . اگر مصيبتى به او رسد ، بيتابى رسوايش گرداند و اگر به فقر دچار آيد ، به بلا افتد ، اگر گرسنگى او را بيازارد ، ناتوانى از پايش در اندازد . اگر در سيرى افراط كند ، پرى شكم آزارش دهد .
اگر در كارى كوتاه آيد ، زيان اوست و اگر از حد گذراند ، مايهء فسادش باشد .

845