< فهرس الموضوعات > 40 < / فهرس الموضوعات > 40 به يكى از اصحابش كه بيمار شده بود چنين فرمود : خداوند بيمارى تو را كه از آن شكوه مىكنى ، سبب كاستن از گناهانت قرار داده . زيرا در بيمارى اجر و ثوابى نيست ، ولى گناهان را مىريزد ، آنسان ، كه برگ درختان مىريزند . اجر و ثواب ، حاصل گفتار به زبان است و كردار به دست و پاى . خداوند به سبب صدق نيت و باطن پاك ، هر كس را كه خواهد ، به بهشت مىبرد . من مىگويم : امام ( ع ) راست گفته است و در بيمارى اجر و ثوابى نيست زيرا بيمارى از چيزهايى است كه آن را عوض است نه مزد . عوض در برابر دردها و بيماريهايى است كه از سوى خداوند بر بنده مىرسد ، ولى اجر و ثواب در برابر عملى است كه از بنده سر زده است پس ميان عوض و ثواب فرقى است كه امام با علم نافذ و رأى صواب خويش بيان فرموده است .
< فهرس الموضوعات > 41 < / فهرس الموضوعات > 41 هنگامى كه از خبّاب من الارت [1] ياد مىكرد چنين فرمود : خداوند خبّاب بن الارتّ را رحمت كند . به رغبت اسلام آورد و در عين اطاعت ، مهاجرت كرد و به آنچه روزيش داده بودند ، قناعت نمود و از خدا راضى بود و مجاهد زيست . خوشا به حال كسى كه همواره به ياد معاد باشد و براى روز حساب عمل كند و به آنچه روزيش داده‌اند ، قانع باشد و از خداى راضى .

[1] . خباب بن الارتّ از اصحاب رسول خدا ( ص ) بود . در غزوهء بدر و ديگر غزوات شركت داشت و در جنگ صفين و نهروان نيز همراه على ( ع ) بود .

815