جهاد را نيز چهار شعبه است : امر به معروف و نهى از منكر و پيكار در راه دين و دشمنى با فاسقان . پس ، هر كه امر به معروف كند ، مؤمنان را پشتيبانى نيكوست و هر كه نهى از منكر نمايد ، بينى منافقان را بر خاك ماليده و هر كه در راه خدا پيكار كند ، آنچه را بر عهده داشته به جاى آورده و هر كه با فاسقان دشمنى كند و براى خدا خشمگين شود ، خدا را در روز جزا خشنود ساخته است . كفر را چهار پايه است : كنجكاوى بيهوده و خصومت كردن و انحراف از حق و دشمنى ورزيدن . كسى كه در كارها بيهوده كنجكاوى كند ، به حق نرسد . هر كه به سبب نادانى به خصومت پردازد ، همواره ديده اش از ديدن حق نابينا باشد و هر كه از حق منحرف گردد ، نيكى را بدى انگارد و بدى را نيكى پندارد و به بادهء گمراهى مست شود و هر كه دشمنى ورزد ، راههايش ناهموار و پر وحشت گردد و كارش دشوار شود و راه بيرون شدن بر او بسته ماند . شك را نيز چهار شعبه است : جدال بيهوده و هول و هراس و دودلى و تسليم . هر كه جدال را عادت خود سازد شبش به روز بدل نگردد و هر كه از كارهايى كه در پيش دارد بترسد ، واپس ماند و به مقصود نرسد و هر كه به ترديد و دودلى گرفتار آيد ، پس سپر سمهاى شياطين شود و هر كه به تباهى دنيا و آخرت تن در دهد ، هم در دنيا هلاك شود و هم در آخرت . رضى گويد : پس از اين كلامى است ، كه ما از ذكر آن خوددارى كرديم از بيم به درازكشيدن سخن و خارج بودنش از موضوع ما .
31 و فرمود ( ع ) : نيكوكار از كار نيكويش بهتر است و ، بدكار از كار بدش بدتر .

809