< فهرس الموضوعات > 77 از وصيت آن حضرت ( ع ) به عبد الله بن عباس هنگامى كه او را براى گفتگو با خوارج فرستاد .
< / فهرس الموضوعات > 77 از وصيت آن حضرت ( ع ) به عبد الله بن عباس هنگامى كه او را براى گفتگو با خوارج فرستاد .
با ايشان به قرآن مناظره مكن ، زيرا قرآن بار معناهاى گوناگون را تحمل كند . تو چيزى مىگويى و آنها چيزى مىگويند ، بلكه با ايشان به سنت مناظره كن كه راه گريز نيابند .
< فهرس الموضوعات > 78 از نامهء آن حضرت ( ع ) به ابو موسى اشعرى در پاسخ امر حكمين .
< / فهرس الموضوعات > 78 از نامهء آن حضرت ( ع ) به ابو موسى اشعرى در پاسخ امر حكمين .
آن را سعيد بن يحيى الاموى در كتاب المغازى نقل كرده است . هر آينه بسيارى از مردم از بسيارى از نصيب خود بىبهره ماندند . به دنيا گرويدند و سخن از روى هوا گفتند . و من در اين كار در شگفت شده‌ام . در آنجا گروهى مردم خود پسند گرد آمدند و من اكنون زخمى را معالجه خواهم كرد كه ترسم به صورت خون لخته در آيد . و بدان ، كه هيچكس آزمندتر از من به گرد آمدن امت محمد ( صلى الله عليه و آله ) و الفت و مهربانى آنها با يكديگر نيست . من در اين كار خواستار پاداش نيكو و باز گشت به جايگاه نيكو هستم . بزودى بر آنچه بر خود مقرر داشته‌ام ، وفا خواهم كرد ، هر چند ، كه تو آن شايستگى را كه به هنگام جدا شدن داشتى ، از دست داده باشى . بدبخت آنكه از سود عقل و تجربتى كه او را داده‌اند ، بى بهره ماند . من نمىتوانم سخن باطل و نادرست را تحمل كنم ، يا كارى را كه خدا به صلاح آورده ، تباه سازم . پس آنچه را كه نمىدانى چيست رها كن ، زيرا مردم بد كردار با اين سخنان نابكارانهء تو به سوى تو خواهند شتافت . والسلام .

789