فرمانبردارى از نفس خود را فرو نمىهلى و براى آخرتت اندوخته اى نمىنهى و با ويران ساختن آخرتت مىخواهى دنيايت را آبادان سازى و به بهاى بريدن از دينت به عشيرهء خود مىپيوندى . اگر آنچه مرا خبر داده‌اند ، درست باشد ، پس اشتر قبيله ات و بند كفشت از تو بهتر توانند بود . كسانى همانند تو هيچ مرزى را استوار نتوانند داشت و لايق آن نيستند كه بر رتبه و مقامشان افزوده شود يا در امانتى شريكشان سازند يا از خيانتشان در امان تواند بود . اين نامهء من كه به تو رسيد بر فور به نزد من در حركت آى . ان شاء الله . اين منذر همان است كه امير المؤمنين در بارهء او فرمود : از روى خودپسندى پيوسته به چپ و راست خود مىنگرد و در دو برد گرانبهاى خود مىخرامد و كفشهاى خود را فوت مىكند كه گرد از آنها بزدايد .
72 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به عبد الله بن عباس اما بعد ، تو بر اجلت پيشى نخواهى گرفت و آنچه روزى تو نيست به تواش ندهند و بدان كه دنيا دو روز است : روزى به سود تو و روزى به زيان تو . و دنيا سرايى است كه پيوسته دست به دست مىگردد . آنچه از آن تو باشد ، سرانجام ، به تو خواهد رسيد ، هر چند ، ناتوان باشى و آنچه بر زيان توست ، دفعش نتوانى كرد ، هر چند ، نيرومند باشى .

783