و بپرهيز از اين كه به خود اختصاص دهى ، چيزى را كه همگان را در آن حقى است يا خود را به نادانى زنى در آنچه توجه تو به آن ضرورى است و همه از آن آگاه‌اند . زيرا بزودى آن را از تو مىستانند و به ديگرى مىدهند . زودا كه حجاب از برابر ديدگانت برداشته خواهد شد و بينى كه داد مظلومان را از تو مىستانند . به هنگام خشم خويشتندار باش و از شدت تندى و تيزى خود بكاه و دست به روى كس بر مدار و سخن زشت بر زبان مياور و از اين همه ، خود را در امان دار باز ايستادن از دشنامگويى و به تأخيرافكندن قهر خصم ، تا خشمت فرو نشيند و زمام اختيارت به دستت آيد . و تو بر خود مسلط نشوى مگر آن گاه كه بيشتر همّت ياد بازگشت به سوى پروردگارت شود . بر تو واجب آمد كه همواره به ياد داشته باشى ، آنچه كه بر واليان پيش از تو رفته است ، از حكومت عادلانه اى كه داشته‌اند يا سنت نيكويى كه نهاده‌اند يا چيزى از پيامبر ، ( صلى الله عليه و آله ) كه آورده‌اند يا فريضه اى كه در كتاب خداست و آن را برپاى داشته‌اند . پس اقتدا كنى به آنچه ما بدان عمل مىكرده‌ايم و بكوشى تا از هر چه در اين عهدنامه بر عهدهء تو نهاده‌ام و حجت خود در آن بر تو استوار كرده‌ام ، پيروى كنى ، تا هنگامى كه نفست به هوا و هوس شتاب آرد ، بهانه اى نداشته باشى . و جز خداى كس نيست كه از بدى نگه دارد و به نيكى توفيق دهد .
از وصايا و عهود رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) با من ترغيب به نماز بود و دادن زكات و مهربانى با غلامانتان . و من اين عهدنامه را كه براى تو نوشته‌ام به وصيت او پايان مىدهم و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم .
و از اين عهد نامه [ كه پايان آن است ] از خداى مىطلبم كه به رحمت واسعهء خود و قدرت عظيمش در برآوردن هر مطلوبى مرا و تو را توفيق دهد به چيزى كه خشنوديش در آن است ، از داشتن عذرى آشكار در برابر او و آفريدگانش و آوازهء نيك در ميان بندگانش و نشانه‌هاى نيك در بلادش و كمال نعمت او و فراوانى كرمش . و اين كه كار من و تو را به سعادت و شهادت به پايان رساند ، به آنچه در نزد اوست مشتاقيم و السلام على رسول الله صلى الله عليه و آله الطيبين الطاهرين .

751