< فهرس الموضوعات > 37 از نامهء آن حضرت ( ع ) به معاويه < / فهرس الموضوعات > 37 از نامهء آن حضرت ( ع ) به معاويه سبحان الله چه بسيار است پيروى تو از هواهاى بدعت آميز و چه سخت است گرفتار آمدنت به چنگ حيرت و سرگردانى . حقايق را ضايع مىگذارى و پيمانها را به دور مىافكنى . حقايق و پيمانهايى كه خواستهء خداوند است و حجت است بر بندگان او ، اما در بارهء عثمان و قاتلانش ، سخت به جدال برخاسته اى و فراوان سخن مىگويى . تو خود روزگارى به يارى عثمان برخاستى كه يارى كردنت به سود خودت بود و هنگامى از يارى كردن باز ايستادى و او را واگذاشتى كه اگر ياريش مىكردى به سود او بود . والسلام .
< فهرس الموضوعات > 38 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به مردم مصر هنگامى كه مالك اشتر ( رحمه الله ) را بر آنان امارت داد .
< / فهرس الموضوعات > 38 نامه اى از آن حضرت ( ع ) به مردم مصر هنگامى كه مالك اشتر ( رحمه الله ) را بر آنان امارت داد .
از بندهء خدا على ، امير المؤمنين ، به مردمى كه براى خدا خشمگين شدند ، هنگامى كه ديگران در زمينش نافرمانى كردند و حقش را از ميان بردند . هنگامى كه ستم ، سراپرده اش را بر سر نيكوكار و تبهكار و مقيم و مسافر بر پاى داشت و هيچ معروفى نماند كه در سايهء آن توان آسود و نه كس از منكرى سرباز مىزد . اما بعد ، بنده اى از بندگان خدا را به سوى شما فرستادم . مردى كه در روزگار وحشت به خواب نرود و در ساعات خوف از دشمن رخ برنتابد . بر دشمنان از لهيب آتش سوزنده تر است . او مالك بن الحارث از قبيلهء مذحج است . در هر چه موافق حق بود به سخنش گوش بسپاريد و فرمانش را اطاعت كنيد . اگر گفت ، به راه افتيد ، به راه افتيد و اگر گفت ، درنگ كنيد ، درنگ كنيد . او شمشيرى است از شمشيرهاى خدا كه نه تيزيش كند شود و نه ضربتش بىاثر ماند . او نه به خود

689