238 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در باب حكمين و نكوهش مردم شام مردمى هستند درشتخوى و رذل و سفله . بردگانى فرومايه‌اند كه هر يك از سويى گرد آورده و از جايى برچيده شده . كسانى كه هنوز بايد دين خود را فرا گيرند و به آداب آن آشنا گردند . تعليم داده شوند و در كارها آزموده گردند . كسى بر آنان سرپرستى يابد و دستشان بگيرد . نه از مهاجراناند و نه از انصار و نه از آنان كه در مدينه جاى داشته و بر ايمان استوار بودند . بدانيد كه شاميان كسى را به داورى اختيار كردند [1] كه به آنچه دوست دارند از همه نزديكتر بود [2] و شما كسى را برگزيديد [3] كه به آنچه ناخوش داريد از همه نزديكتر بود . [4] بياد آريد عبد الله بن قيس [5] كه ديروز مىگفت : اين فتنه است ، پس زه كمانهاى خود را بگشاييد و شمشيرها را در نيام كنيد ، اگر راست مىگفته ، پس در آمدنش به نزد ما ، بىآنكه مجبورش كرده باشند ، خطا كرده و اگر دروغ مىگفته ، تهمت در حق او رواست . اين كه با برگزيدن عبد الله بن عباس ، نيتى را كه عمرو بن العاص در دل پرورده است بزداييد . و فرصتها را از دست مدهيد و بلاد دوردست اسلام را حفظ نماييد . آيا نمىبينيد كه آتش جنگ در آن بلاد شعله ور است و نمىبينيد كه چسان قدرت شما را كه چون صخره اى استوار بود هدف قرار داده‌اند .

[1] . مراد ، عمرو بن العاص است .
[2] . جنگ نكردن با عراقيان .
[3] . مراد ، ابو موسى اشعرى است .
[4] . تسليم به شاميان .
[5] . يعنى ابو موسى اشعرى .

597