205 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) شهادت مىدهم كه خداوند عادل است و با آفريدگان خود عدالت مىورزد داورى است كه حق و باطل را از يكديگر جدا مىكند . شهادت مىدهم كه محمد بنده او و پيامبر اوست و سرور مهتر بندگان او . هرگاه كه خداوند بندگانش را دو گروه كرد ، او را در بهترين گروه قرار داد . در تبار او نه زناكاران را بهره اى بوده و نه بزهكاران را جايى . بدانيد ، كه خداوند براى نيكى يارانى قرار داد . و براى حق ستونهايى و براى طاعت ، نگه دارندگانى . شما را به هنگام هر طاعتى از سوى خداوند مددكارى است كه كلمات را بر زبانتان مىنهد و دلهايتان را مطمئن مىگرداند كه در آن اكتفا كننده را كفايت است و شفاجوينده را شفاست . بدانيد كه آن گروه از بندگان خدا كه نگهدارندگان علم او هستند ، آنچه را بايد نگه دارند ، نگه مىدارند و چشمه‌هاى آن را جارى مىسازند و به يارى ، با هم مىآميزند و به محبت با يكديگر ديدار مىنمايند و جام سرشار به يكديگر مىنوشانند و سيراب از هم جدا مىشوند . ترديد و بدگمانى در آنها راه نيابد و غيبت را در ميانشان راهى نيست . سرشت و خويشان چنين است و بر اين حال با هم دوستى مىورزند و با يكديگر مىآميزند . چونان بذرهاى برگزيده‌اند كه جداشان كنند و برگيرند و بر زمين بيفشانند . بذرى كه خالص بودنش آن را بر ديگر بذرها برترى بخشيده و آزمايشش از هر ناپاك پيراسته است . پس آدمى بايد كه اندرزهاى كريمانه را بپذيرد و پيش از آنكه حادثه در رسد از آن برحذر باشد و بنگرد به روزهاى كوتاه عمرش و درنگ اندكش در سرايى كه بزودى بايد كه واگذاردش و به سرايى ديگرش بدل كند . بايد براى آن سراى كه به آنجا رخت خواهد كشيد كارى كند . خوشا آنكه دلى دارد پيراسته از رذايل كه از هر كه هدايتش مىكند ، فرمان مىبرد و از هر كه تباهش سازد دورى مىجويد و به راهنمايى كسى كه ديدگانش را بينا ساخته به راه سلامت رسيده است و اطاعت از

491