نام کتاب : نهج البلاغة ( فارسي ) نویسنده : خطب الإمام علي ( ع ) جلد : 1 صفحه : 1017
< فهرس الموضوعات > 427 < / فهرس الموضوعات > 427 و فرمود ( ع ) : نشود كه خدا در شكر را به روى بنده اى بگشايد ، در حالى كه ، در افزون شدن نعمت را به رويش بسته باشد . و نشود كه در توبه را بگشايد ، در حالى كه ، در آمرزش را بسته باشد . < فهرس الموضوعات > 428 < / فهرس الموضوعات > 428 و فرمود ( ع ) : شايسته ترين مردم به كرم ، كسى است كه به گوهر كريمتر باشد . < فهرس الموضوعات > 429 < / فهرس الموضوعات > 429 از آن حضرت پرسيدند كه كدام يك از اين دو برترند : عدالت يا بخشندگى فرمود : عدالت ، هر چيز را به جاى خود مىنهد و بخشندگى آن را از جاى خود بيرون مىنهد . عدل ، نگاهدارندهء همگان است و بخشندگى ، تنها كسى را در بر مىگيرد كه بخشش نصيب او شده . پس ، عدالت از بخشندگى شريفتر و برتر است . < فهرس الموضوعات > 430 < / فهرس الموضوعات > 430 و فرمود ( ع ) : مردم دشمن چيزهايى هستند كه نمىدانند . < فهرس الموضوعات > 431 < / فهرس الموضوعات > 431 و فرمود ( ع ) : همهء زهد ، ميان دو كلمه از قرآن قرار گرفته است . خداى تعالى مىفرمايد : « تا بر آنچه از دستتان مىرود اندوهگين نباشيد و بدانچه به دستتان مىآيد شادمانى نكنيد » [1] . كسى كه بر گذشته تأسف نخورد و بر آينده شادمان نباشد زهد را از دو سوى آن گرفته است .