نام کتاب : نهج البلاغة ( فارسي ) نویسنده : خطب الإمام علي ( ع ) جلد : 1 صفحه : 1005
< فهرس الموضوعات > 406 < / فهرس الموضوعات > 406 و در خبر ديگر آمده است كه در تعزيت اشعث بن قيس فرمود : يا چون بزرگواران شكيبايى پيشه كن يا چون ستوران رنج را فراموش نماى . < فهرس الموضوعات > 407 < / فهرس الموضوعات > 407 و فرمود ( ع ) : دنيا مىفريبد و زيان مىرساند و مىگذرد . خداى سبحان ، دنيا را نه پاداش دوستان خود قرار داده و نه شكنجه و عذاب دشمنان خود ، مردم دنيا چون كاروانيانى هستند كه تا فرود آيند و بار بگشايند ، سالار كاروان ، بانگ رحيل در دهد و بناچار ، كوچ كنند . < فهرس الموضوعات > 408 < / فهرس الموضوعات > 408 به فرزند خود حسن ( ع ) فرمود : اى فرزند بعد از خود مالى برجاى مگذار . زيرا آنچه مىنهى براى يكى از اين دو خواهد بود ، يا كسى كه آن مال را در طاعت خدا به كار مىبرد ، پس او به چيزى كه سبب بدبختى تو شده ، نيكبخت مىگردد يا كسى است كه آن مال را در معصيت خدا صرف مىكند ، پس به آنچه تو برايش نهاده اى ، بدبخت شود . و تو او را در معصيت يار باشى و اين دو هيچيك شايستهء آن نيستند كه او را بر خود برگزينى . و اين معنى را به گونهء ديگرى هم آوردهاند : اما بعد آنچه از دنيا در دست توست پيش از تو صاحبانى داشته و بعد از تو به ديگران خواهد رسيد . مالى كه گرد آورده اى به يكى از اين دو خواهد رسيد : يكى آنكه مال تو را در راه طاعت خدا به كار برد ، پس او به چيزى كه تو بدان بدبخت شده اى ، خوشبخت گردد ، يا كسى است كه آن را در راه معصيت خدا مصرف كند ، پس به سبب مالى كه براى او گرد آورده اى ، بدبخت شود . هيچيك از اين دو ، سزاوار آن نيستند كه او را بر خود برگزينى يا بار او را بر دوش كشى . پس براى آنها كه رفتهاند ، اميد آمرزش داشته باش و براى آنان كه ماندهاند ، اميد روزى خداوند را .
1005
نام کتاب : نهج البلاغة ( فارسي ) نویسنده : خطب الإمام علي ( ع ) جلد : 1 صفحه : 1005