< فهرس الموضوعات > 396 < / فهرس الموضوعات > 396 در معنى لا حول و لا قوة الَّا بالله ، كه مىگويند از او پرسيدند ، فرمود : ما با وجود خدا مالك چيزى نيستيم . و مالك نمىشويم ، مگر آنچه او ما را مالك آن گردانيده است . پس هرگاه به ما چيزى عطا كند كه او از ما سزاوارتر به آن باشد ما را تكليفى بر عهده گذاشته است و هرگاه آن را از ما گرفت ، تكليف خود را از ما برداشت .
< فهرس الموضوعات > 397 < / فهرس الموضوعات > 397 شنيد كه عمار بن ياسر [1] با مغيرة بن شعبه [2] گفتگو مىكند ، آن حضرت به عمّار فرمود : اى عمار ، مغيرة را به حال خود واگذار . زيرا او از دين نگرفته ، مگر همان كه او را به دنيا نزديك مىكند . بعمد ، حق را بر خود مشتبه ساخته تا براى خطاهاى خود عذرى بياورد .
< فهرس الموضوعات > 398 < / فهرس الموضوعات > 398 و فرمود ( ع ) : چه نيكوست فروتنى توانگران در برابر بينوايان ، براى به دست آوردن خشنودى خداوند ، و نيكوتر از آن ، مناعت بينوايان است در برابر توانگران به سبب توكلى كه بر خداى دارند .
< فهرس الموضوعات > 399 < / فهرس الموضوعات > 399 و فرمود ( ع ) : خداوند ، عقل را به انسان وديعت نداد ، مگر اين كه ، روزى سبب نجات او گردد .

[1] . عمار بن ياسر ، از پيشگامان در اسلام و از ياران خاص على ( ع ) . در جنگ صفين به شهادت رسيد . به هنگام شهادت 90 سال از عمرش رفته بود .
[2] . مغيرة بن شعبه از اصحاب پيامبر بود ولى در زمرهء منافقان بود .

1001