حديث هفدهم ترجمه :
محمد بن عبد الله بن جعفر حميرى ، از پدرش از على بن محمّد بن سالم ، از محمّد بن خالد ، از عبد الله بن حمّاد بصرى از عبد الله بن عبد الرحمن الاصمّ ، از صفوان جمّال ، وى گفت : در راه مدينه قصد مكَّه داشتيم .
از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيدم : اى فرزند رسول خدا چيست كه شما را اندوهگين و محزون و شكسته خاطر مىبينم ؟
حضرت فرمودند :
آنچه را من مىشنوم اگر تو مىشنيدى اين سؤال را از من نمىكردى .
عرض كردم : چه چيز مىشنويد ؟
حضرت فرمودند :
زارى كردن فرشتگان به درگاه خداوند عزّ و جلّ و اظهار بغض نمودن از كشندگان امير المؤمنين و حضرت امام حسين عليهما السّلام و توجه نمودن جن و گريستن فرشتگانى كه در اطراف قبر آن حضرت هستند و شدّت حزن ايشان ، پس بر چه كسى با اين حال طعام يا شراب يا خواب گوارا خواهد بود ؟ ! ! عرضه داشتم : كسى كه به زيارت آن حضرت بيايد و بعد برگردد چه زمانى باز براى زيارت برگردد ؟ و ظرف چند روز بعد دوباره محضر امام عليه السّلام برگردد و اساسا مردم تا چند وقت مىتوانند زيارت حضرتش را ترك كنند ؟
حضرت فرمودند :
امّا كسانى كه قريب و نزديك قبر مطهّر هستند لا اقل ماهى يك بار به زيارت روند و آنان كه دور مىباشند در هر سه سال يك مرتبه و اگر سه سال گذشت و به زيارت آن جناب نرفتند عاق رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم شده و قطع رحم آن حضرت را نموده‌اند مگر علَّت و سببى داشته باشد .
و اساسا زائر حسين عليه السّلام اگر بداند كه با زيارتش چه سرور و فرحى به رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و امير المؤمنين عليه السّلام و فاطمه سلام الله عليها و ائمه عليهم السّلام و شهداء از ما

900