فرمودند : اى على خبر به من رسيده كه يك سال يا دو سال بر جماعتى از شيعيان ما مىگذرد و ايشان به زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام نمىروند ؟ عرض كردم : فدايت شوم : مردم زيادى را سراغ دارم كه اين صفت دارند . حضرت فرمودند : به خدا سوگند از حظَّ و بهره شان بر كنار و از ثواب و اجر خدا محروم و از جوار حضرت محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به دور ماندهاند . محضر مباركش عرض كردم : فدايت شوم : در چه فاصله اى از مدّت به زيارت آن حضرت برويم ؟ حضرت فرمودند : اى على اگر قدرت دارى كه آن جناب را در هر ماه زيارت كنى ، پس اين كار را بكن . عرض كردم : نمىتوانم به اين امر دست يابم زيرا با دستهايم كار كرده و امور مردم نيز در دست من است و اساسا قادر نيستم يك روز از محل كارم غيبت نمايم . حضرت فرمودند : تو معذور هستى و كسانى هم كه مثل تو كار دستى دارند در عذر مىباشند و مراد من كسانى هستند كه اين گونه اشتغال نداشته بطورى كه اگر در هر جمعه از منزل خارج شده و به زيارت بروند بر ايشان سهل و آسان باشد چه آنكه ايشان در روز قيامت نزد خدا و رسولش عذرى ندارند . محضرش عرض كردم : حال اگر اين شخص خود به زيارت نرود ولى كسى را از طرف خود به آنجا بفرستد آيا جايز است ؟ حضرت فرمودند : بلى ، جائز است ولى اگر خودش برود اجرش عظيمتر بوده و نزد