حديث دوّم ترجمه : پدرم رحمة الله عليه و جماعتى از مشايخ و اساتيدم ، از سعد بن عبد الله ، از حسن بن على زيتونى و غيرش ، از احمد بن هلال ، از محمّد بن ابى عمير رحمة الله عليه ، از حمّاد بن عثمان ، از ابى بصير ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام . و حسن بن محبوب ، از ابى حمزة ، از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام . اين دو امام بزرگوار فرمودند : كسى كه دوست دارد صد و بيست و چهار هزار پيامبر با او مصافحه كنند بايد قبر حضرت حسين بن على عليهما السّلام را در نيمهء ماه شعبان زيارت كند چه آنكه ارواح انبياء عليهم السّلام از خدا اذن گرفته تا آن جناب را زيارت كنند پس به ايشان اذن داده مىشود ، پنج تن از ايشان اولو العزم هستند . عرض كرديم : ايشان چه كسانى هستند ؟ امام عليه السّلام فرمودند : حضرات نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد صلى الله عليهم اجمعين . محضر مباركش عرضه داشتيم : معناى اولو العزم چيست ؟ حضرت فرمودند : يعنى مبعوث شدهاند به شرق و غرب زمين ، به جنّ و انس . مترجم گويد : از ذيل اين حديث اين طور استفاده مىشود كه پيامبر اولو العزم يعنى پيامبرى كه رسالتش محدود و منحصر به گروهى دون گروهى ديگر و سرزمينى دون سرزمين ديگر نبوده بلكه عمومى و گسترده مىباشد .