دنباله حديث هفتم ترجمه :
صالح بن عقبه جهنى و سيف بن عميره مىگويند :
علقمة بن محمّد حضرمى مىگويد :
محضر مبارك ابى جعفر عليه السّلام عرض كردم :
دعائى به من تعليم فرمائيد كه در آن روز وقتى از نزديك به زيارت آن حضرت رفتم آن را خوانده و دعائى يادم دهيد كه هر گاه از نزديك به زيارت آن جناب نرفته بلكه از شهرهاى دور و پشت بام به آن حضرت اشارة سلام دادم آن را بخوانم .
حضرت فرمودند :
اى علقمه : بعد از آنكه با اشاره به آن حضرت سلام دادى و پس از آن ، دو ركعت نماز خواندى و هنگام اشاره و پس از خواندن دو ركعت اگر اين دعاء و زيارت را كه شرحش را برايت مىگويم خواندى پس به آنچه فرشتگان زائر آن حضرت دعاء كرده‌اند تو نيز دعاء نموده اى و خداوند متعال براى تو هزار هزار حسنه نوشته و هزار هزار گناه محو مىفرمايد و صد هزار هزار درجه مقام و مرتبه تو را بالا برده و تو را از كسانى قرار مىدهد كه با حضرت حسين بن على عليهما السّلام شهيد شده‌اند و بدين ترتيب در درجه ايشان قرارت مىدهد و شناخته نمىشوى مگر در زمره شهدائى كه با آن حضرت شهيد شده‌اند و ثواب تمام انبياء و رسولان و كسانى كه زيارت امام حسين عليه السّلام را از زمان شهادتش تا به الآن نموده‌اند را برايت مىنويسد .

582