دنباله حديث هفتم ترجمه :
علقمه مىگويد : محضر مبارك امام پنجم عليه السّلام عرضه داشتم :
فدايت شوم ، اجر و ثواب كسى كه در شهرهاى دوردست و بلاد غريب و بعيد بوده به طورى كه برايش امكان ندارد در چنين روزى ( روز عاشوراء ) به زيارت حضرت بشتابد ؟
امام عليه السّلام فرمودند :
وى در چنين روزى به صحراء رفته يا به پشت بام بلندى در خانه اش برآيد و با سلام به حضرت اشاره كرده سپس در نفرين بر قاتلان آن حضرت سعى و كوشش نموده و پس از آن دو ركعت نماز بخواند .
البتّه توجه داشته باشد كه اين زيارت را در روز قبل از ظهر انجام دهد ، سپس براى امام حسين عليه السّلام ندبه و گريه نموده و به كسانى كه در خانه مىباشند نيز امر نمايد كه براى آن حضرت بگريند و با اظهار جزع و فزع بر آن جناب در خانه اش اقامه مصيبت نمايد و مواظب باشند هر گاه اهل خانه يك ديگر را ملاقات كردند با گريه باشند و لازم است برخى از آنها بعضى ديگر را نسبت به مصيبت حضرت ابا عبد الله الحسين عليه السّلام تسليت دهند و در صورتى كه به اين دستورهائى كه داده شد عمل كنند من ضامن مىشوم كه حقتعالى تمام ثوابهائى كه ذكر شد را به ايشان اعطاء فرمايد .
محضر مباركش عرض كردم : فدايت شوم شما براى ايشان ضامن اين ثوابها مىشويد ؟

579