حديث ششم ترجمه :
از حسن بن عبد الله ، از پدرش از حسن بن محبوب ، از ابى المغرا ، از ذريح محاربى ، وى مىگويد : محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام عرض كردم : از خويشاوندان و فرزندانم كسى را ملاقات نكردم مگر وقتى به آنها خبر دادم به اجر و ثوابى كه در زيارت قبر حضرت امام حسين عليه السّلام هست من را تكذيب نموده و گفتند : تو بر حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام دروغ بسته و اين خبر را از پيش خودت مىگوئى ! حضرت فرمودند :
اى ذريح مردم را رها كن هر كجا كه مىخواهند بروند ، بخدا قسم حق تعالى به زائرين امام حسين عليه السّلام مباهات كرده و افتخار مىنمايد و مسافر و زائر را فرشتگان مقرّب خدا و حاملين عرش رهبرى مىكنند حتى حق تعالى به فرشتگان مىفرمايد :
آيا زوّار حسين بن على عليهما السّلام را مىبينيد كه از روى شوق و محبّت به آن حضرت و علاقه به حضرت فاطمه عليها السّلام دخت رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به زيارت آمده‌اند ؟ به عزّت و جلال و عظمت خود قسم كرامت خويش را بر ايشان واجب كرده‌ام و ايشان را حتما به بهشتى كه براى دوستانم و براى انبياء و رسل و فرستادگانم آماده كرده‌ام داخل مىكنم .
اى فرشتگان من ! ايشان زوّار قبر حسين حبيب محمّد رسول من بوده و محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم حبيب من است و كسى كه من را دوست داشته باشد حبيب من را نيز دوست مىدارد و كسى كه حبيب من را دوست داشته باشد دوستدار حبيبم را

470