حضرت فرمودند :
كسى كه پياده زيارت كند خداوند بهر قدمى كه برمىدارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مىفرمايد و يك درجه مرتبه اش را بالا مىبرد و وقتى به زيارت رفت حق تعالى دو فرشته را موكَّل او مىفرمايد كه آنچه خير از دهان او خارج مىشود را نوشته و آنچه شر و بد مىباشد را ننويسند و وقتى برگشت با او وداع كرده و به وى مىگويند :
اى ولىّ خدا گناهانت آمرزيده شد و تو از افراد حزب خدا و حزب رسول او و حزب اهل بيت رسولش مىباشى و خداوند هرگز چشمانت را به آتش جهنم بينا نمىكند و آتش نيز تو را ابدا نخواهد ديد و تو را طعمه خود نخواهد نمود . حديث هفتم ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله و عبد الله بن جعفر حميرى ، از احمد بن محمّد بن خالد برقى ، از پدرش از عبد العظيم بن عبد الله بن الحسن ، از حسن بن حكيم النخعى ، از ابى حمّاد اعرابى ، از سدير صيرفى ، وى مىگويد :
محضر ابى جعفر عليه السّلام بوديم پس جوانى قبر حضرت امام حسين عليه السّلام را متذكر شد .

437