حديث دوّم ترجمه :
محمّد بن عبد الله بن جعفر حميرى ، از پدرش ، از على بن محمّد بن سالم ، از محمّد بن خالد ، از عبد الله بن حمّاد البصرى ، از عبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، از حسين ، از حلبى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام در ضمن حديث طويلى نقل كرده ، وى گفت :
محضر مبارك امام عليه السّلام عرضه داشتم : فدايت شوم چه مىفرمائيد در باره كسى كه با داشتن قدرت زيارت آن حضرت را ترك مىكند ؟
حضرت مىفرمايند : مىگويم :
اين شخص عاق رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و عاق ما اهل بيت مىباشد و امرى كه به نفع او است را سبك شمرده است .
و كسى كه آن حضرت را زيارت كند :
خداوند متعال حوائجش را برآورده نمايد و آنچه از دنيا مقصود او است را كفايت فرمايد .
و نيز زيارت آن حضرت موجب جلب رزق براى زائر مىباشد .
و آنچه در اين راه انفاق كرده بر او باقى مانده و جانشين و يادگارش خواهد بود و همچنين زيارت آن حضرت موجب مىشود :
گناهان پنجاه ساله او آمرزيده شده و وى به اهلش بازگردد در حالى كه بر عهده اش نه وزر و وبالى بوده و نه لغزشى و آنچه از گناه در صحيفه اعمالش ثبت

416