براى ما به جزع آمده و بخاطر ما سوخته‌اند را ترحم فرما ، بار خدايا به فريادهائى كه بخاطر ما بلند شده برس ، خداوندا من اين ابدان و اين ارواح را نزد تو امانت قرار داده تا در روز عطش اكبر كه بر حوض كوثر وارد مىشوند آنها را سيراب نمائى .
و پيوسته امام عليه السّلام در سجده اين دعاء را مىخواندند و هنگامى كه از آن فارغ شدند عرض كردم :
فدايت شوم اين فقرات و مضامين ادعيه اى كه من از شما شنيدم اگر شامل كسى شود كه خداوند عزّ و جلّ را نمىشناسد گمانم اين است كه آتش دوزخ هرگز به آن فائق نيايد ! ! ! به خدا سوگند آرزو دارم آن حضرت ( حضرت امام حسين عليه السّلام ) را زيارت كرده ولى به حج نروم .
امام عليه السّلام به من فرمودند :
چقدر تو به قبر آن جناب نزديك هستى ، پس چه چيز تو را از زيارتش باز مىدارد ؟
سپس فرمودند :
اى معاويه زيارت آن حضرت را ترك مكن .
عرض كردم : فدايت شوم نمىدانستم كه امر چنين بوده و اجر و ثواب آن اين مقدار است .
حضرت فرمودند :
اى معاويه كسانى كه براى زائرين امام حسين عليه السّلام در آسمان دعاء مىكنند به مراتب بيشتر هستند از آنان كه در زمين براى ايشان دعاء و ثناء مىنمايند .
محمّد بن عبد الله بن جعفر حميرى از پدرش ، از على بن محمّد بن سالم ، از عبد الله بن حمّاد بصرىّ از عبد الله بن عبد الرّحمن اصم از معاوية بن وهب نقل كرده كه وى گفت :

382