حديث ششم ترجمه : پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از برخى اصحابش ، از احمد بن قتيبه همدانى ، از اسحاق بن عمّار نقل كرده كه وى گفت : محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام عرض كردم شب عرفه در حائر بوده و نماز مىخواندم و در آنجا قريب پنجاه هزار نفر از مردمى ديدم زيبا روى و خوشبو كه طول مدّت شب را در آنجا نماز مىخواندند و هنگامى كه صبح طلوع نمود به سجده رفتم و پس از برداشتن سر احدى از ايشان را نديدم . امام عليه السّلام به من فرمودند : پنجاه هزار فرشته به حسين عليه السّلام عبور كرده و در حالى كه آن حضرت كشته شده بودند پس به آسمان بالا رفتند و خداوند متعال به ايشان وحى فرستاد : به پسر حبيبم مرور كرديد در حالى كه او كشته شده بود ، پس چرا كمك و يارى او نكرديد ؟ حال به زمين فرو رويد و نزد قبرش ساكن شويد و با هيئتى ژوليده و حالى غمگين باقى بمانيد تا قيامت بپا شود .