حديث چهارم ترجمه :
ابو العباس رزّاز ، از محمّد بن الحسين ، از حكم بن مسكين ، از امّ سعيد احمسيّه ، وى مىگويد :
رفتم محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام و بر آن جناب داخل شدم پس كنيزم آمد و اظهار كرد كه اسب را برايت آورده و آماده كرده‌ام .
امام عليه السّلام به من فرمودند :
اين اسب چيست كجا را اختيار كرده اى كه بروى ؟
عرض كردم : به زيارت قبور شهداء مىروم .
حضرت فرمودند : امروز را به تأخير بيانداز ، از شما اهل عراق متعجّبم كه راه دورى را طى كرده و به زيارت قبور شهداء مىرويد ولى سيّد الشّهداء مىرويد ولى سيّد الشّهداء را ترك كرده و به زيارتش نمىرويد ؟ ! عرض كردم : سيّد الشّهداء كيست ؟
حضرت فرمودند : سيّد الشّهداء حضرت حسين بن علىّ عليهما السّلام مىباشد .
عرض كردم : من زن هستم .
امام عليه السّلام فرمودند : كسى كه مثل شما باشد اشكالى ندارد به آنجا رفته و آن حضرت را زيارت كند .

359