باب سى و چهارم ثواب كسى كه آب نوشيده و ياد امام حسين عليه السّلام نموده و كشندهء آن حضرت را لعنت كند حديث اوّل ترجمه :
محمّد بن جعفر رزّاز از كوفى از محمّد بن الحسين ، از خشاب ، از على بن حسّان ، از عبد الرحمن بن كثير ، از داود رقّى ، وى مىگويد :
در محضر مبارك امام صادق عليه السّلام بودم ، حضرت آب طلبيدند و زمانى كه آب را نوشيدند ديدم در حضرت حالت گريه پيدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشك شد سپس به من فرمودند :
اى داود خدا قاتل حسين عليه السّلام را لعنت كند ، بنده اى نيست كه آب نوشيده و حسين عليه السّلام را ياد نموده و كشنده اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند منّان صد هزار حسنه براى او منظور مىكند و صد هزار گناه از او محو كرده و صد هزار درجه مقامش را بالا برده و گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مىكند .
محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن محمّد ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن ابراهيم حضرمى ، از سعد بن سعد مثل همين حديث را نقل كرده است .

347