< شعر > امرر على جدث الحسين فقل لاعظمه الزّكيّة < / شعر > يعنى : گذر كن بر قبر حسين بن على عليهما السّلام ، پس به استخوانهاى پاك و مطهّرش بگو .
ابو هارون مىگويد : وقتى حضرت گريستند ، من خود دارى كرده و خواندن را متوقف نمودم ، پس حضرت فرمودند :
بگذر ، پس من گذشتم ، سپس فرمودند :
بيشتر برايم بخوان ، بيشتر برايم بخوان .
ابو هارون مىگويد : پس اين بيت را خواندم :
< شعر > يا مريم قومى فاندبى مولاك و على الحسين فاسعدى ببكاك < / شعر > اى مريم ( مادر حضرت عيسى عليه السّلام ) بايست و بر سرور خود ندبه و زارى نما ، زارى كن بر حضرت حسين عليه السّلام و با اين زارى و گريه خود او را نصرت و يارى نما .
ابو هارون مىگويد : پس از خواندن اين بيت ، حضرت گريست و مخدّرات شيون و زارى كردند .
وى مىگويد : وقتى بانوان آرام گرفتند حضرت به من فرمودند :
اى ابا هارون : كسى كه در مرثيه حضرت امام حسين عليه السّلام شعر بخواند و ده نفر را بگرياند بهشت براى او است سپس حضرت نفرات گريه كننده گان را يكى يكى كاهش داده تا به « واحد » رسيده و فرمودند :
كسى كه در رثاء حضرت حسين عليه السّلام شعر خوانده و يك نفر را بگرياند بهشت براى او است .
سپس فرمودند :
كسى كه ياد امام حسين عليه السّلام نموده و براى آن حضرت بگريد بهشت براى او است .

344