حديث هفتم ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه ، از حسين بن حسن بن ابان ، از حسين بن سعيد ، از عبد الله بن مغيره ، از عبد الله بن عبد الرحمن اصم ، از عبد الله بن بكير ارجانى .
و پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن الحسين ، از محمّد بن عبد الله زراره ، از عبد الله بن عبد الرحمن اصم ، از عبد الله بن بكير نقل كرده كه گفت : با حضرت ابى عبد الله عليه السّلام حجّ به جا آوردم . . . حديث طولانى است و در يكى از فقرات آن راوى مىگويد :
محضر امام عليه السّلام عرض كردم : اى پسر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم اگر قبر حضرت حسين ابن على عليهما السّلام را نبش كنند در قبر به چيزى برخورد و اصابت مىكنند يا نه ؟
حضرت در جواب فرمودند :
چقدر سؤال بزرگى كردى ، حضرت حسين عليه السّلام با پدر و مادر و برادر بزرگوارشان در منزل رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بوده و جملگى با آن حضرت از روزى خدا بهره مند مىشوند و در خصوص آن جناب بايد بگويم كه حضرتش بر سمت راست عرش چنگ زده و به درگاه الهى عرض مىكند :
يا ربّ أنجز لي ما وعدتنى ( آنچه را به من وعده دادى روانما ) .
و آن حضرت به زوّار خود نگريسته و به آنها و به اسماء ايشان و اسماء پدرانشان و آنچه در خورجين و بارشان مىباشد اعرف و آگاه تر از ايشان به فرزندشان مىباشد و نيز آن جناب به گريه كننده گانش نظر فرموده و براى آنها طلب آمرزش نموده و از پدر بزرگوارش درخواست استغفار براى ايشان مىنمايد و خطاب به كسانى كه برايش گريه مىكنند كرده و مىفرمايد :

334