حديث دوّم ترجمه :
حكيم بن داود بن حكيم از سلمة بن ابى الخطَّاب از حسين بن على صاعد بربرى كه قيّم و متصدّى قبر حضرت امام رضا عليه السّلام بود نقل كرده كه وى گفت :
پدرم براى من نقل نمود و گفت : بر حضرت رضا عليه السّلام وارد شدم ، آن جناب به من فرمود :
اين جغد را مىبينى ؟ مردم چه مىگويند ؟
عرض كردم : فدايت شوم آمده‌ايم كه از شما بپرسيم .
حضرت فرمودند : اين جغد در عصر جدّم رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در منازل و قصرها و خانه ها سكنى داشت و هر وقت مردم مشغول خوردن طعام بودند اين حيوان پر مىزد و در مقابل ايشان خود را مىرساند و مردم طعام و غذا جلويش مىريختند و اين حيوان طعام خورده و از آب خود را سيراب مىكرد و سپس به منزلش بر مىگشت ولى هنگامى كه حضرت حسين بن على عليهما السّلام شهيد شدند از شهر و آبادى خارج گشت و در خرابه ها و كوهها و بيابانها مكان گرفت و گفت :

319