حديث نوزدهم ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله و عبد الله بن جعفر حميرى ، از احمد ابن محمّد بن عيسى ، از محمّد بن خالد برقى از عبد العظيم بن عبد الله الحسينى العلوى ، از حسن بن حكم النخعى از كثير بن شهاب حارثى نقل كرده كه وى گفت : در رحبه محضر مبارك امير المؤمنين عليه السّلام نشسته بوديم در اين هنگام حضرت حسين عليه السّلام ظاهر شدند ، پس امير المؤمنين عليه السّلام چنان خنديدند كه دندانهاى عقلشان پيدا شد سپس فرمودند :
خداوند متعال در قرآن كريمش قومى را ياد كرده و فرموده :
* ( فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالأَرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرِينَ ) * .
قسم به كسى كه حبّه را شكافته و بنده را آفريده البته اين ( حضرت حسين عليه السّلام ) را خواهند كشت . و آسمان و زمين بر او مىگرديد . حديث بيستم ترجمه :
پدرم عليه الرحمة ، از سعد بن عبد الله ، از نصر بن مزاحم ، از عمر بن سعد نقل كرده كه وى گفت :
ابو معشر از زهرى نقل نمود كه وى گفت :
هنگامى كه حضرت حسين بن على عليهما السّلام شهيد شدند آسمان خون باريد .

299