حديث پنجم ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از عبد الله بن احمد ، از عمر بن سهل ، از على بن مسهر قرشى نقل كرده كه وى گفت :
جدّه من برايم نقل كرد كه هنگام شهادت حسين بن على عليهما السّلام را درك نموده وى گفت :
يك سال و نه ماه پس از اين واقعه پيوسته آسمان مانند لخته خونى بود و خورشيد اصلا ديده نشد . حديث ششم ترجمه :
على بن الحسين بن موسى ، از على بن ابراهيم بن هاشم ، از پدرش ، از ابن فضّال ، از ابى جميله ، از محمّد بن على الحلبى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل نموده كه آن حضرت در ذيل آيه شريفه : * ( فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالأَرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرِينَ ) * .
فرمودند :
از زمانى كه حضرت يحيى بن زكريا عليهما السّلام كشته شد آسمان بر احدى نگريست تا هنگامى كه حضرت حسين عليه السّلام شهيد شدند كه در اين هنگام باز يك بار ديگر آسمان گريست .

287