حديث دوّم ترجمه :
محمّد بن جعفر رزّاز از دائى خود محمّد بن حسين بن ابى الخطاب ، از نضر بن مزاحم ، از عمر بن سعد از على بن حمّاد ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند :
حضرت على عليه السّلام به حضرت امام حسين عليه السّلام فرمودند :
اى ابا عبد الله از قديم ثابت و مسلَّم شده كه تواسوه و مقتداى خلق مىباشى .
حسين عليه السّلام عرضه داشت : فدايت شوم حالم چيست ؟
حضرت على عليه السّلام فرمودند : مىدانى آنچه را كه خلق نمىدانند و عنقريب عالم به آنچه مىداند منتفع خواهد شد ، فرزندم بشنو و ببين پيش از آنكه مبتلا گردى ، قسم به كسى كه جانم در دست او است بنو اميه خون تو را خواهند ريخت ولى نمىتوانند تو را از دينت جدا كرده و قادر نيستند ياد پروردگارت را از خاطرت ببرند .
حسين عليه السّلام عرض كرد : قسم به كسى كه جانم در دست او است همين قدر مرا كافى است به آنچه خدا نازل فرموده اقرار داشته و گفتار پيامبر خدا را تصديق داشته و كلام پدرم را تكذيب نمىكنم .

222