باب بيست و دوّم در بيان كلام رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بعد از من امّت من حسين عليه السّلام را مىكشند حديث اوّل ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه و محمّد بن الحسن بن وليد ، از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن عيسى بن عبيد ، از صفوان بن يحيى و جعفر بن عيسى بن عبيد الله گفتند :
براى ما حديث گفت ابو عبد الله الحسين بن ابى غندر از كسى كه برايش از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل نمود وى گفت :
روزى حسين بن على عليهما السّلام در دامن نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نشسته بود و با آن حضرت بازى مىكرد و هر دو مىخنديدند .
عايشه گفت : يا رسول الله ، چه قدر علاقه و محبّت شما به اين طفل زياد است ! ؟
حضرت فرمودند : واى بر تو ! چه گونه او را دوست نداشته و به او محبت نداشته باشم در حالى كه ميوه دل من و نور چشمم مىباشد ، اين امر قطعى است كه عنقريب امّت من او را خواهند كشت و كسى كه بعد از شهادتش او را زيارت كند خداوند براى او ثواب يك حج از حجّهاى من را مىنويسد .
عايشه عرض كرد : يا رسول الله حجى از حجّهاى شما ! ؟
حضرت فرمودند : بلى ، دو حج از حجهاى من .
عايشه عرضه داشت : يا رسول الله دو حج از حجهاى شما ! ؟
حضرت فرمودند : بلى ، چهار حج از حجهاى من .
راوى مىگويد : پيوسته حضرت به تعداد حجها اضافه كردند و آن را بالا بردند تا به نود حج با عمره از حجها و عمره هاى خودشان صلَّى الله عليه و آله و سلَّم رساندند .

210