حديث سوّم ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله و او از محمّد بن حمّاد و او از برادرش احمد بن حمّاد و از محمّد بن عبد الله از پدرش نقل نموده كه گفت :
از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمودند :
جبرئيل عليه السّلام محضر مبارك رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم مشرّف شد و عرضه داشت :
اى محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم سلام بر تو ، آيا تو را به فرزندى كه امّتت بعد از تو او را مىكشند بشارت ندهم ؟ ! حضرت فرمودند : من را به آن نيازى نيست .
امام صادق عليه السّلام فرمودند : جبرئيل به آسمان رفت سپس براى بار دوّم نازل شد و نزد حضرت آمد و به آن جناب همان گفتار اوّلى را عرض نمود .
حضرت فرمودند : من را به آن نيازى نيست .
پس جبرئيل به آسمان عروج كرد و بعد براى بار سوّم محضر حضرتش مشرّف شد و همان گفتار را تكرار كرد .
حضرت فرمودند : من را به آن نيازى نيست .
جبرئيل عرض كرد : پروردگارت اوصياء را در نسل او قرار مىدهد .
حضرت فرمودند : بسيار خوب پذيرفتم .
يا پس از آنكه جبرئيل گفتار مزبور را ايراد كرد سپس پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ايستادند و تشريف بردند تا بر حضرت فاطمه عليها السّلام وارد شدند و فرمودند :
جبرئيل عليه السّلام نزد من آمد و مرا به فرزندى كه پس از من امّتم او را مىكشند

167