باشد بعد از قطع تعلق آنها از ابدان چه خطبهء امير المؤمنين ( ع ) در نهج البلاغه بر آن دلالت دارد . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود اختيار كنيد و ترجيح دهيد بهشت را بر جهنم و اعمال خود را باطل نكنيد پس برو در جهنم افكنده شويد و ابد الدهر در آن مخلد باشيد . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود حقتعالى مرا بدوستى چهار نفر مأمور فرمود على ( ع ) و سلمان و مقداد بن اسود و ابى ذر . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود بال مرغى در هوا حركت نكند مگر آنكه ما بآن دانا باشيم . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود چون روز قيامت شود منادى ندا كند اى گروه خلايق بپوشانيد چشمهاى خود را تا اينكه فاطمه دختر محمد ( ص ) بگذرد . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود حسن و حسين دو سيد جوانان اهل بهشتند و پدر آنها بهتر است از آنها . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود چون روز قيامت شود خدا تجلى كند بر بندهء مؤمن خود و او را بر هر يك از گناهان مطلع سازد پس از آن او را بيامرزد و هيچ فرشتهء مقربى و پيغمبر مرسلى بر گناه او مطلع نشود و هر چه را كه ناخوش دارد كسى بر آن مطلع شود ستر كند پس از آن بعمل قبيح او بفرمايد عمل نيكو شويد « مصنف گويد » كه مقصود از تجلى كردن خدا بر بنده آنست كه علامتى از علامات خود را بر او ظاهر كند كه بدان سبب بداند كه خطابكنندهء او خداست . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود هر كسى كه طلب كند ذلت مؤمنى را و او را ذليل شمار دو بچشم حقارت باو نظر كند بجهت فقر و تهى دستى او حقتعالى در روز قيامت او را آشكارا گرداند و رسوايش كند . باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه حقتعالى از هر كسى حساب كشد مگر كسى كه باو شرك آورده چه او را فرمايد بىحسابش داخل جهنم كنند . ( 10 ) باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود نبوده است و نخواهد بود تا روز قيامت مؤمن مگر آنكه از براى او همسايهء بود كه او را اذيت ميكرد . ( 11 ) باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه حقتعالى هر گناهى را بيامرزد مگر گناه كسيرا كه دين بدعت كند يا اينكه اجرت اجيرى را غصب كند و ندهد يا مردى كه آزادى را بفروشد و طوق بندگى در گردنش نهد . ( 12 ) باين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود مقصود از قول حقتعالى * ( يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ ) * اينست كه از هر قومى خوانده شود امام زمان آنها و كتاب خدا و سنت پيغمبر ايشان يعنى روز قيامت هر قومى را از امام و كتاب و سنت پيغمبر زمان خودش

271