از « مقام محمود » همين شفاعت است ، پس از شفاعت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آن دسته از مؤمنان ، در نهرى بنام « حيوان » قرار مىگيرند و در آنجا رشد مىكنند و پس از رويش و نموّ ، از آن نهر بيرون مىآيند و وارد بهشت مىشوند و بنام « دوزخيان » از آنها نام مىبرند ! اينان از چنين نامى كه به آنها داده مىشود ، ناراحت گرديده و از خداى تعالى مىخواهند اين نام را از ايشان برگيرد تا بيش از اين ، شرمندهء بهشتيان نباشند . خدا هم به تقاضاى آنان ، ترتيب اثر داده و امر عمومى صادر مىكند كه از اين به بعد ، آنها را دوزخى نخوانند . [ مجمع هيثمى 9 / 218 ] از « ابو داود » روايت كرده است ، هنگامى كه « خديجه » ، همسر رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله بيمار بود و به همان بيمارى هم از دنيا رحلت كرد ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بر اثر علاقه بىنهايتى كه نسبت به او داشت خطاب به وى گفت : خوشايند نيستم از بيمارئى كه در تو مشاهده مىكنم با توجه به اينكه مىدانم ، خداى تعالى در اين ناخوشايندى ، خير كثيرى قرار داده است . آيا به اين حقيقت نرسيدهاى كه خداى تعالى علاوه بر تو كه در بهشت همچنان همسر من خواهى بود ، « مريم » دختر « عمران » و « آسيه » همسر « فرعون » و « كلثوم » خواهر موسى عليه السّلام را هم به همسرى من در خواهد آورد ؟ « خديجه » گفت : براستى ، خداى متعال آنچه را كه فرمودى ، انجام خواهد داد ؟ در پاسخ فرمود : آرى ، « خديجه » كه از اين حقيقت خبردار شد اظهار داشت : اينك آسايشى در خود احساس مىكنم و دوست دارم فرزندانم از رحلت من ، هيچگونه نگرانى و ناراحتى به خود راه ندهند . « طبرانى » هم اين حديث را نقل كرده است . [ فيض القدير 2 / 237 ] روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : براستى ، حضرت پروردگار ، « مريم » دختر « عمران » و « آسيه » زن « فرعون » و « كلثوم » خواهر موسى عليه السّلام را در بهشت ، به همسرى من ، بر مىگزيند .