مقدارى از آنها را در كتاب حلية الاولياء مىتوان يافت . [43] درباره احمد بن حنبل نيز جعليات زياد است . احمد بن محمد يازودى مىگويد :
" پيامبر ( ص ) را در خواب ديدم كه در خانه خدا به كعبه تكيه داده وشافعى و احمد بن حنبل - در حالى كه پيامبر به آنها تبسم مىكند - سمت راست وى نشسته‌اند . . . . پس پيامبر به شافعى و احمد بن حنبل اشاره كرد و گفت : اولئك الذين اتيناهم الكتاب والحكمة والنبوة [ = اينها كسانى هستند كه ما كتاب خدا و حكمت و نبوت را به آنان داديم ] " . [44] نتيجه جعل مناقب درباره ائمه مذاهب اربعه روايات و حكاياتى كه درباره مناقب ابو حنيفه وشافعى و مالك و احمد بن حنبل ساخته شده موجب سرگردانى و اغفال بسيارى از افراد گرديده است . ابن درويش الحوت مىگويد : " در حقيقت هيچ نصى - چه صحيح و چه ضعيف - درباره اين چهار امام مذاهب وارد نشده است " . [45] به عبارت ديگر همه آنها دستاورد تخيل آن كسانى است كه جز بافتن دروغ و ساختن افتراء غرض ديگرى نداشته‌اند . در دنياى اسلام خطر اين جعليات كمتر از خطر دروغهايى كه در خصوص موضوع خلافت و يا احكام جعل نموده‌اند نبوده و نيست .
حديث سازى چه حكمى دارد ؟
بسيارى از علما ، محدثين كذاب را كافر دانسته‌اند . شيخ ابو محمد جوينى ( پدر امام الحرمين ابو المعالى ) مىگويد : " هر كس به عمد دروغى را به پيامبر ( ص ) نسبت دهد كافر است و از امت اسلام خارج مىباشد " . ناصر الدين بن منير نيز كه از ائمه مالكيه است مىگويد : " گناهان كبيره در نزد اهل سنت موجب كفر نمىشود و لذا اينكه گفته‌اند هر كس دروغى به پيامبر ( ص ) نسبت بدهد كافر است ، ثابت مىكند كه اين گناه بزرگتر از گناهان

[43] حلية الاولياء ج 6 / 316 .
[44] تاريخ ابن عساكر ج 1 / 454 .
[45] اسنى المطالب ( تأليف ابن درويش الحوت ) ص 14 .

88