بررسى مناقب و فضائل اهل بيت علامه امينى در اثبات مناقب ائمه هدى عليهم السلام ، تحقيقات عميق و گسترده خود را در چند مرحله قرار داده‌اند :
مرحله اول : ذكر احاديثى كه بيانگر بعضى از فضائل ائمه معصومين است .
مرحله دوم : بررسى دلائل صحت احاديث مربوطه ، از جهت سند و متن .
مرحله سوم : دفع وجه استبعاد در مورد اين فضائل ورد سخن كسانى كه اين گونه فضائل را غلو مىدانند .
مرحله چهارم : ذكر احاديث جعلى در خصوص فضائل خلفاى غاصب ، ائمه مذاهب اربعه و ديگران .
مرحله پنجم . ارائه دلائل ساختگى بودن احاديث مرحله چهارم ، از حيث سند و متن .
غلو و حد و مرز آن [6] اگر خداوند در قرآن تصريح مىفرمايد كه عصاى موسى به اذن الهى اژدها شده و يا آنكه عيسى مرده اى را زنده نموده است و يا آنكه ابراهيم در آتش حتى احساس گرما نكرده و يا آنكه آصف بر خياطى الارض نموده ، بدين معنا نيست كه حضرت حق خواسته در حق موسى و عيسى و ابراهيم و آصف برخيا غلوى بنمايد .
به كارهائى كه خارق عادت بوده و توسط پيامبران و ائمه معصومين به اذن خداوند صورت گرفته است عنوان معجزه داده‌اند و اين از مختصات تمامى اديان الهى است . زمانى اين امر به غلو منتهى مىشود كه مثلا العياذ بالله براى حضرت عيسى الوهيتى قائل شويم . در اين مرحله ديگر قضيه منقبت و يا معجزه صادق نيست . درباره على بن ابى طالب نيز موضوع همينطور است . هر چند كه فضائل و مناقب حضرت امير ( ع ) مورد تأييد عامه و خاصه است ، كسانى كه قائل به الوهيت و يا حتى نبوت على بن ابى طالب ( ع ) شده‌اند غالى بوده و از سوى شيعه همواره مطرود گرديده‌اند . اغلب كسانى كه به نفى مناقب على و ديگر ائمه اطهار عليهم السلام مىپردازند ، نه تنها منكر معجزه نشده‌اند ، بلكه عين مناقب ائمه معصومين ( ع ) را براى افراد ديگر جعل نموده‌اند . سؤالى كه در اينجا مطرح مىشود اين است كه براستى

[6] در خصوص غلو به جلد هفتم الغدير رجوع بفرماييد .

79