ضيعتهاى همدان و رى و اصفهان با هر دو تيمره [1] تا غايتى كه قم بسبب كثرت ضيعتها همچو شهرها گشت و ابو عبد الله حمزة بن حسن اصفهانى در كتاب اصفهان آورده است كه سبب آمدن اشاعره و ديگر عرب بناحيت جبل آن بود كه چون حجاج بن يوسف عبد الرحمن بن محمد اشعث را در روز دير الجماجم بگرفت و مردم او را بهزيمت كرد و اصحاب و ياران او در شهرها متفرق شدند و جماعتى از ايشان به طرف اصفهان عدول كردند و ايشان از چهار قبيله بودند از قبيلهء تيم و قيس و عنزه [2] و اشاعره ، تيم بقريه طيره [3] از رستاق جى اصفهان فرود آمدند و نسل و اعقاب ايشان آنجاست و قيس برستاق انار و ثيمره و ايشان را الى يومنا هذا قيسيه ميخوانند و اعقاب ايشان آنجااند و عنزه [4] برستاق جاپلق و برق رود فرود آمدند و در آنجا از عجم كشتند و اشاعره برستاق كميدان كه از جملهء آخرين رستاقهاى اصفهان بود كه از پس آن بيابانى است متصل برى و قومس و بر كنار رودخانه كميدان كه او را درين ساعت قمرود ميخوانند نزول كردند و ايشان از فرزندان سعد بن ملك بن عامر اشعرى بودند و ديگران گفته‌اند بلكه بيرون كردن همه فرزندان ملك بن عامر اشعرى از كوفه بعد از آنك بكوفه چندين منازل و مقام و املاك حاصل كرده بودند و چند ضيعتها بدست آورده كشتن حجاج بن يوسف محمد بن سايب اشعرى [ را ] بود زيرا كه دانستند كه حجاج پس از كشتن محمد بن سايب بديشان ميل نكند و اعتماد بر نصيحت و مشورت ايشان ننمايد بلكه ايشان را بكشد و هلاك گرداند پس آمدن به پنهانى چنانچ حجاج را از بيرون آمدن ايشان خبر نبود و آمدند تا بناحيت اصفهان رسيدند و از آنجا آمدند بنا بر آنك به آذربيجان ملحق شوند و بجبال ارمنيّه متحصن شوند و پناه گيرند يا اگر نه بخراسان كشيده شوند زيرا كه بنى اعمام ايشان از يمنيّه بسيارى آنجا بودند و در آن متمكن و صاحب اختيار چون بقريهء ابرشتجان نزول كردند و آن حصارها بديدند در آن طمع كردند پس بدانجا مقيم شدند و ميان ايشان و ديلم و اهل آن ناحيت چنانچ گذشت آن قصه واقع شد و من اين روايات بتمامى

[1] - خ ، ل : ثيمره ، هر دو تيمره مقصود تيمرتين صغرى و كبرى است ،
[2] - خ ، ل : عدى ،
[3] - خ ، ل : طهران ،
[4] - خ ، ل : عدى ،

264