باب دويم - در آنكه قم را چند نوبت مساحت كرده‌اند و چند نوبت مال بر آن نهادند و مبلغ خراج آن چند نوبت بوده است و نامهاى ضياع آن و ذكر انواع خراج تا آنگاه كه شيخ امين ابو الحسن عباد بن عباس رحمه الله در آن سال كه او را وفات رسيد و آن سنه ثلثين و ثلثمائة [1] هجريه بود مقرّر گردانيد و ذكر نجوم و رسوم و مؤن و اخراجات آن و ذكر رسوم صدقات بقم و آنچ در امر خراج در ايام عجم و در اسلام آمده است و ذكر وجوه اموال و احكام زمينها و اين باب مشتملست بر پنج فصل ، باب سيم در ذكر طالبيه كه بقم نزول كردند و وطن ساختند و ذكر بعضى از فضائل مرويه در حقّ ايشان بعد از ابتدا بذكر اولاد امير المؤمنين على و فاطمه و ائمّه معصومين عليهم السّلام و عدد فرزندان ايشان و مدّت اعمار ايشان و وقت وفات ايشان و اين باب مشتملست بر دو فصل ، باب چهارم - در ذكر آمدن عرب از آل ملك بن عامر اشعرى بقم و آوه و وطن ساختن ايشان بقم و آوه و سبب آمدن ايشان از كوفه بقم بر اختلاف روايات و بچه سبب حجاج يوسف محمد بن سايب بن مالك اشعرى را بكشت و اين باب مشتملست بر دو فصل ، باب پنجم - در ذكر اخبار رجال عرب اشعريان آنهايى كه مسلمان بودند و اسلام آوردند و سبب مسلمان شدن ايشان و مهاجرت ايشان با حضرت رسالت و فضيلتهاى مرويه در حق ايشان و حكومت و مفاخر مشهوره و اخبار دربارهء ايشان در ايام جاهليّت و ذكر قبايل و عشاير ايشان و بعضى از واقعها و ايام و اشعار ايشان و اين باب مشتملست بر دو فصل ، باب ششم - در ذكر انساب عرب از فرزندان بر سبيل عموم و فضل يمن بر سبيل خصوص و ذكر نسب قحطان و آن روايات كه درين باب مروىاند و اين باب مشتملست بر پنج فصل ، باب هفتم - در ذكر اخبار عرب كه بقم متوطَّن شدند و كدام ازيشان مرتبهء

[1] - در متن نسخهء اينجانب سنهء ثلثين و ثمانمائة نوشته شده كه سال 830 مىشود و اين غلط از كاتب رخ داده و صحيح سنه ثلثين و ثلثمائة مىباشد كه 330 است ،

16