احمد آباد ابى طاهر ، سهل آباد مزرعتها جعفر آباد ايركوش :
نوك بايره ، علياباد بايره ، يعلى آباد بايره ، سيابشت ، اطروان ، ايركوش و علياباد ، محمّد آباد دزنوح ، ريراوند بايره ، حمزه آباد ، ابراهيم آباد ، وكان ، شيروان دزنوح ، انقان ، الزورجان ، شهود ، عبد الرّحمن آباد ، شانكر ، قريه ورزن .
فصل چهارم از باب دوّم در ذكر اختلاف ضرائب خراج بقم تا آنگاه كه شيخ ابو الحسن عباد بن عبّاس رحمه الله آن را در سنهء خمس و ثلثين و ثلثمائه [1] ، مقرر و معيّن گردانيده و در ذكر نجوم و دفعات مال خراج و رسوم و مؤن و اخراجات آن و رسوم صدقه بقم خراج بيشترين شهرها مقرّر و معيّن و موصوف و آن را قانونى و دستورى بوده كه رجوع با آن كرده‌اند و اعتماد نموده الا خراج قم كه در ضرائب آن اختلاف بسيارست ، چنين گويند كه اصل اين تعيين خراج قم كه آن به نسبت بيشتر و زيادتتر بوده است و معروف و مشهور در ميانه مردم و اصحاب و ارباب خراج شهر و بر دست ابى الفتح على بن محمّد بن سهل عامل قم در سنهء خمس و ثلثمائه [2] مقرر و روشن شده بمساحت على بن احمد ضيمرى واقعه در سنهء ثلث و ثلثمائه [3] با مساحت ابى الفتح پس از او بهر هزار درهم سى و شش دينار طلا مقرّر بوده است بهر هزار درهم كه متوجّه شده در عوض قيمت آن شصت و شش دينار طلا رسانيده‌اند و در سنهء ست و سنهء سبع و ثلثمائه [4] در زمان امارت و ولايت احمد بن على خراسانى همچنين و برين دستور بوده بى زياده و نقصان و ابو مسلم محمّد بن بحر الاصفهانى عامل قم در سنه تسع و ثلثمائه [5] برين زياده گردانيد و خراج عرب بقم از خراج عجم جدا كرده و مقرّر گردانيد كه عرب بهر هزار درهم شصت و شش دينار بدهند و عجم شصت و شش دينار و چهار دانگ دينارى و ابو الفتح دينورى در سنه عشر و احدى عشر و ثلثمائه [6] هم بدين دستور مقرّر گردانيد بى زياده و و نقصان و در سنهء اثنى عشر و سنهء ثلث عشر و سنهء اربع عشر و ثلثمائه [7] ايضا بدين

[1] 335 هجرى ،
[2] 305 هجرى ،
[3] 303 ،
[4] 306 و 307 ،
[5] 309 ،
[6] 310 و 311 ،
[7] 313 و 314 ،

142