* ( الأَرْضِ ، وَلا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْه تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيه ) * . . . [1] اى مردم با ايمان ! از چيزهاى خوب و حلالى كه به دست آورده‌ايد ، و آنچه از زمين براى شما بيرون آورده‌ايم ، انفاق كنيد ، و به انفاق چيزهاى پست و بىارزش مپردازيد ، كه خود نيز حاضر نيستيد آنها را ( از كسى ) بگيريد . . . « ، مقصود در اين آيه ، انفاق در راه خير و عموم كارهاى نيك است ، و در آن دليلى بر اين امر وجود دارد كه پاداش و ثواب صدقه و بخشش از مالى حلال كه از راه كار و كسب به دست آمده باشد ، بيشتر و بزرگتر است از آنچه بدون زحمت رسيده باشد ، زيرا بخشيدن گونهء نخست دشوارتر است » . [2] حديث 1 الإمام علي « ع » : المنّ ينكد الإحسان . [3] ( 2 ) امام على « ع » : منّت گذاشتن ، احسان را تلخ و ناگوار مىسازد . 2 الإمام علي « ع » : إيّاك و المنّ على رعيتك بإحسانك . . . [4] ( 3 ) امام على « ع » : - از عهدنامهء مالك اشتر : از منّتگذارى بر مردم ، براى اقدام نيكى كه كرده اى بپرهيز .

[1] . « سورهء بقره » : 267 .
[2] . « مجمع البيان » 2 / 380 - 381 .
[3] . « غرر الحكم » / 18 .
[4] . « نهج البلاغه » / 1031 ؛ « عبده » 3 / 120 .

78