5 الإمام علي « ع » - في قوله عزّ و جل : * ( إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسانِ ) * ، العدل ، الإنصاف . و الإحسان ، التّفضّل . [1] ( 1 ) امام على « ع » - در بارهء اين آيه : * ( إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسانِ ) * : عدل انصاف ( داددهى ) است و احسان نيكى كردن ( و بخشش داشتن ) . 6 الإمام علي « ع » : من أحسن الإحسان الإيثار . [2] ( 2 ) امام على « ع » : نيكوترين احسان ، ايثار ( ديگران را بر خود مقدّم داشتن ) است . 7 الإمام الصّادق « ع » - أبان بن تغلب قال : سألته فقلت : أخبرني عن حقّ المؤمن على المؤمن ؟ فقال : يا أبان ! تقاسمه شطر مالك ؛ ثمّ نظر إليّ فرأى ما دخلنى ، فقال : يا أبان ! أما تعلم أنّ الله عزّ و جلّ ، قد ذكر المؤثرين على أنفسهم ؟
قلت : بلى جعلت فداك ! فقال : أمّا إذا أنت قاسمته فلم تؤثره بعد ، إنّما أنت و هو سواء ، إنّما تؤثره إذا أنت أعطيته من النّصف الآخر . [3] ( 3 ) امام صادق « ع » - ابان بن تغلب مىگويد : از آن امام پرسيدم : مرا از حقّ مؤمن بر مؤمن خبر ده ، فرمود : اى ابان ! اينكه در نيمى از مال خود او را شريك خويش سازى ؛ سپس به من نگاه كرد و دريافت كه بر من سخت آمده است ، پس فرمود : اى ابان ! آيا نمىدانى كه خداى بزرگ از كسانى كه ديگران را بر خود برمىگزينند ( و مقدّم مىدارند و ايثار مىكنند ) ياد كرده است ؟ گفتم

[1] . « نهج البلاغه » / 1188 ؛ « عبده » 3 / 204 .
[2] . « غرر الحكم » / 305 .
[3] . « اصول كافى » 2 / 172 .

643