- هر گاه بر قلَّه اى از قلَّه هاى روزگار طلوع مىكردند - به روشن كردن آتش آن مىپرداختند .
و اين امر به خوبى آشكار است ، زيرا كه رسالت پيامبران « ع » ، هموار ساختن راه بندگان خداى متعال به سوى ايمان و عمل صالح است ، براى دست يافتن به كمال قربى و نزديكى به خداى متعال و سعادت جاودانى ، و اين همه جز با عمل كردن به احكام دين خدا و رعايت تقوى تحقّق نمىپذيرد . [1] و تا زمانى كه ظلم و ستم از ميان نرود ، و عدل استقرار پيدا نكند ، تقوايى وجود نخواهد يافت ، و احكام الهى و عمل كردن به آنها رواج نخواهد ديد ، از آنرو كه « تحقق تقوى به اجراى عدالت است » ، [2] و « عدل مايهء زنده ماندن احكام است » ، پس پيامبران پيشروان انقلابهاى تغييرى براى رهايى بشريّت از چنگالهاى جبّاران سياسى و طاغوتان اقتصادى و فرهنگى به شمار مىروند .
دوّم : از عدل و به سوى عدل آغاز امر دين در حركات پيامبران « ع » و نهضتهاى ايشان ، دعوت به اجراى عدالت و قيام توده ها براى عدالت بوده است ( * ( لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ) * ) ؛ و پايان كار نيز چنين خواهد بود ، كه با فرا رسيدن « حكومت امام منتظر - ع - » كه زمين را از قسط و عدل پر خواهد كرد صورت عمل پيدا مىكند ؛ پس آغاز دين عدل بوده است و پايان آن نيز به عدل خواهد انجاميد ؛ بدين گونه آنچه ميان دو عدل قرار گرفته است و مدّعى پيوستگى به آنها در آغاز و انجام است ، نمىتواند براى « اجراى عدالت » - اگر به سلف نخستين و خلف آخرين اعتقاد دارد - نهايت اهتمام را مبذول ندارد .

[1] . و « رعايت تقوى » ، جز با اجراى عدالت انجام نمىيابد آيهء « سورهء مائده » ، مذكور در همين فصل ، به شمارهء « 3 » ( ص 489 ) ، و حديث نبوى مذكور به شمارهء « 102 » ، در همين فصل ( ص 556 ) .
[2] . و « رعايت تقوى » ، جز با اجراى عدالت انجام نمىيابد آيهء « سورهء مائده » ، مذكور در همين فصل ، به شمارهء « 3 » ( ص 489 ) ، و حديث نبوى مذكور به شمارهء « 102 » ، در همين فصل ( ص 556 ) .

552