* ( الْمَحْرُومِ ) * ، ( 1 ) پرسيدند كه آيا چيزى جز زكات است ؟ فرمود : خداوند به مرد ثروت و مالى مىدهد ، او هزار يا دو يا سه هزار از آن مال يا بيشتر يا كمتر را كنار مىگذارد ، و با آن صلهء رحم مىكند ، يا بار خرج را از دوش خويشان بر مىدارد . ( اين است معناى آيه ) .
ز - مقدارى كه زندگى بينوايان را با بىنيازى اداره كند 19 الإمام علي « ع » - فيما رواه الإمام الصّادق : إنّ الله عزّ و جلّ فرض على أغنياء النّاس في أموالهم ، قدر الَّذي يسع فقراءهم ، فإن ضاع الفقير ، أو أجهد ، أو عري ، فبما يمنع الغنيّ ، فإنّ الله محاسب الأغنياء في ذلك يوم القيامة ، و معذّبهم به ( بها - خ ل ) عذابا أليما . [1] ( 2 ) امام على « ع » - به روايت امام صادق « ع » : خداى بزرگ ، در اموال توانگران مقدارى معيّن كرده است كه زندگى بينوايان را اداره كند ؛ پس اگر فقيرى نابسامان ماند ، يا به سختى افتاد ، يا پوشاك درستى نداشت ( يا سرپناهى نيافت ، يا همسرى نگرفت . . . ) سبب آن خوددارى ثروتمند از دادن حقّ اوست . و خداوند حساب ثروتمندان را در روز قيامت از اين بابت مىرسد ، و به سبب آن با عذابى دردناك عذابشان مىكند . ، در بارهء « مقدارى كه با آن زندگى بينوايان اداره مىشود » ، در « فصل سى و هفتم » ، از « باب يازدهم » سخن گفته‌ايم ، مراجعه شود . [2]

[1] . « مستدرك الوسائل » 1 / 506 .
[2] . ( جلد چهارم / 546 - 561 ) .

397