( 1 ) امام صادق « ع » : از زكات به هيچ يك از افراد عائله ات چيزى مده . ( راوى حديث ) مىگويد : اگر مردى پانصد درهم دارد و نانخورانى فراوان ؟ فرمود :
بر او زكاتى نيست ، آن پول را بايد به مصرف عائلهء خويش برساند ، و بر خوراك و پوشاك ايشان بيفزايد ، و خوراكيهاى تازه براى آنان فراهم آورد كه كمتر از آن مىخوردند . و اگر خانواده اى نداشته باشد و تنها باشد ، آن را در ميان مردمانى تقسيم كند كه مانعى ندارد ، مردمانى آبرودار كه پيش كسى دست دراز نمىكنند . 3 الإمام الصّادق « ع » : إذا أخذ الرّجل الزّكاة فهي كماله يصنع بها ما يشاء .
قال ( الرّاوي ) : و قال : إنّ الله فرض للفقراء في أموال الأغنياء فريضة لا يحمدون بأدائها . و هي الزّكاة . فإذا هي وصلت إلى الفقير فهي بمنزلة ماله يصنع بها ما يشاء . فقلت : يتزوّج بها و يحجّ منها ؟ قال : نعم ، هي ماله . قلت :
فهل يوجر الفقير إذا حجّ من الزّكاة كما يوجر الغنيّ صاحب المال ؟ قال :
نعم . [1] ( 2 ) امام صادق « ع » : اگر كسى مال زكاتى دريافت كند ، مانند مال خود اوست و مىتواند در آن هر گونه كه بخواهد تصرّف كند . . . خداوند در اموال ثروتمندان بخشى براى دادن به فقرا واجب كرده است كه به هنگام پرداخت آن ، حقّ ستايشخواهى ندارند ، و آن زكات است . پس چون آن مال به فقير برسد همچون مال خود او است و هر چه خواهد با آن مىتواند بكند . ( راوى حديث مىگويد : ) گفتم : مثلا با آن همسر اختيار كند و به سفر حج برود ؟
فرمود : آرى ، آن مال مال او است . گفتم : آيا فقيرى كه با پول زكات حج

[1] . « وسائل » 6 / 200 - 201 .

346